Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Παγίδα.

Πανοπλία, αλυσίδες, εγκλεισμός. Ανελέητο παιχνίδι. Σκιά, σώμα. Υπόνοια, σκέψη. Κρύβομαι καλά. Δεν βγαίνω από την επτασφράγιστη κρυψώνα μου ούτε για να φτάσω ως το ψυγείο. Αδυνατίζω. Αδυνατίζω. Μικραίνω. Χάνομαι. Μ' απορροφά το ξύλινο πάτωμα. Δε θα με βρεις. Σαράκι γίνομαι και ροκανίδι. Παίζω με εξατμίσεις. Αφανίζω τις ατλαντίδες και τη ζωή μου. Παίζω δυνατά. Με τρώω κι επιβιώνω.Κι εκεί που είμαι σίγουρη για την επιλογή μου, με βρίσκεις και με τρως, γιατί η οσμή του απαγορευμένου είναι πιο έντονη απ' όλες τις προσβάσιμες μυρωδιές του κόσμου. Παγιδεύτηκα στο σενάριο και στο στόμα σου ή μήπως σε παγίδευσα για να σε βγάλω από την σπηλιά όπου χρόνια κρυβόσουν από όλους;


Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Η δίνη του δίνομαι




Σε ήθελα έτσι όπως δεν μπόρεσες να δοθείς.
Δόθηκες έτσι όπως δεν μπόρεσα να σε έχω.