Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Μια ζωγραφιά




Πίνοντας καφέ, μόνη μου, με μουσική ανατολής από τις μάγισσες της Σμύρνης, άφησα τη σκέψη μου να καθίσει δίπλα μου κι χωρίς πρωτοβουλία σχεδίαζα στη χαρτοπετσέτα με λιτές γραμμές.
Με μία μόνο γραμμή εμφανίστηκε μία κοπέλα που έρχεται. Πάντα έρχεται. Δεν ξέρω το όνομά της. Δεν ξέρω από που γυρνά. Πάντα έρχεται. Όσες φορές κι αν πιάσω να σχεδιάσω αόριστα στο χαρτί, η φιγούρα της εμφανίζεται και έρχεται.

Δεν ξέρω τελικά αν εκείνη έρχεται σε μένα ή αν εγώ πηγαίνω σ' αυτήν.Εκείνη είναι μιά ζωγραφιά ή εγώ είμαι η κινούμενη ζωγραφιά που μπαίνει στη δική της σκέψη;